Pałac Pod Głowami

Pałac Pod Głowami – przy pl. Żołnierza Polskiego ? klasycystyczny budynek z końca XVIII w. składający się z 2 budowli połączonych ze sobą w 1889 r.

Od 1889 r. aż do końca II wojny światowej pałac służył władzom wojskowym. Po powojennej odbudowie, w 1958 r. został przekazany instytucjom kulturalnym.

W części zachodniej mieści się obecnie „Klub 13 Muz” (założony przez Gałczyńskiego podczas jego krótkiego szczecińskiego epizodu), w części wschodniej Galeria Sztuki.

Nazwa pałacu pochodzi od dziewięciu głów zdobiących szczyty jego okien. Przed II wojną światową w nadprożach okien pierwszego piętra widniały głowy antycznych herosów. W czasie powojennej odbudowy (oraz późniejszego remontu) zamiast antycznych popiersi umieszczono głowy szczecinian związanych z kulturą (Władysław Filipowiak, Zofia Krzymuska-Fafius, Stefan Kwilecki, Jan Papuga, Bohdan Skłodowski, Janina Kosińska-Brzozowska, Józef Barecki, Antoni Huebner, Józef Gruda).

W ten sposób ich twórca, Sławomir Lewiński, chciał podkreślić młodą jeszcze polskość miasta. Wewnątrz budynku w kilku pomieszczeniach zachowały się pierwotne sztukaterie.