Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP w Szczecinie Dąbiu

Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP w Szczecinie Dąbiu to najstarszy kościół dawnego miasta Dąbie, włączonego dziś w obręb metropolii szczecińskiej. Początkowo nosił, podobnie jak obecna archikatedra szczecińska, wezwanie św. Jakuba. Wzmianki o kościele w mieście Dąbiu pochodzą z początków XIV wieku. Pierwotnie był to drewniany kościółek wiejski, później w związku z rozwojem miasta wybudowano z cegły trzynawową gotycką świątynię halową z wieżą i prezbiterium.

W roku 1863 w kościele wybuchł pożar. Ogień strawił dużą część konstrukcji budynku. W 1866 świątynię odbudowano według neogotyckiego projektu architekta Karla Brechta. Część średniowiecznych murów kościoła zachowano, ale górne partie budowli, a także prezbiterium, kaplice, oraz filary i sklepienie zbudowano od nowa.

W roku 1945 kościół został uszkodzony – ucierpiało m.in. zwieńczenie wieży i witraże. Po wojnie przeprowadzono prace porządkowe, odtworzono zniszczone polichromie i motywy rzeźbiarskie na arkadach. Większość wyposażenia kościoła pochodzi z XIX i XX wieku, zachował się też stary drewniany krucyfiks z XVIII wieku. Obecnie kościół NMP w Dąbiu jest trójnawową, sześcioprzęsłową halą z trójbocznym prezbiterium i kwadratową wieżą na osi elewacji zachodniej. Wieża kościoła częściowo zawiera w sobie ocalałe mury średniowiecznej wieży sprzed pożaru, obecnie ma 72 metry i jest najwyższą wieżą kościelną w Szczecinie.