Kamienica Loitzów

KAMIENICA LOITZÓW, ul. Kurkowa 1, obec. siedziba Lic. Sztuk Plast. Budowla późnogot., najwspanialszy zabytek dawnego budown. mieszczańskiego w Szczecinie. W XV w. parcela przy ul. Kurkowej należała do kupca Albrcchta Hohenholza, od 2 poł. XV w. do bankierskiego rodu Loitzów (w 1473 Michał L. wymieniany jako rajca miej). Złożona z kilku części powstawała stopniowo, dzisiejszą formę otrzymała w 1547. Interesy rodu prowadziła wówczas wdowa po zm. w 1539 Hansie II Anna i jej 4 synowie – Michał, Szymon, Stefan i Hans. Po bankructwie L. i ich ucieczce do Polski w 1572 kamienica przeszła na własność księcia pom., w poł. XVII w. – radcy szwedz. Rosenhandta (zm. w 1668), a w pocz. XVIII w. – przybyłych ze Szwajcarii braci Dubendorf, którzy założyli tu cukiernię (odtąd przyjęła się nazwa „Dwór Szwajcarski” – Schweizerhof).

Zniszczona podczas 2 wojny świat, odbud. w 1955. Fasada, z asymetrycznie ustawioną wieżą klatki schodowej, odznacza się charakterystyczną dekoracją złożoną z późnogot. maswerków (analogie w skrzydle płd. zamku w Szczecinie, zamku we Wkryujściu, pałacu biskupim i ratuszu w Kamieniu Pom., ratuszu i kamienicach w Stargardzie Szczec., zamku w Dobrej Now). Na fasadzie k. L. kopia kamiennego renes. reliefu ze sceną nawrócenia św. Pawła (oryginał w MNS).